Dag 28: Kissimmee – Spook Hill - Miami

Hotel: Homewood Suites by Hilton Miami - Airport West Aantal miles gereden: 244 miles Hoogste temperatuur: 94 °F

Om 7u opgestaan deze morgen want we moeten nog tot in Miami geraken. Als ik als eerste beneden kom zie ik een oranje beest met zijn poten omhoog liggen, bah! Maar goed dat we elke dag gespoten hebben rond de kasten: het doodt blijkbaar goed. De 2de avond hadden Luc en ik een kakkerlak zien kruipen op de muur, echt walgelijk groot zijn die beesten. We hadden maar niks gezegd tegen de kinderen, maar hebben de vuilbak binnen niet meer gebruikt sindsdien, direct alles in de vuilbak buiten. Kamperen zou toch echt niks voor ons zijn! We pakken de valiezen nog wat verder in en ontbijten samen. De choco is net opgeraakt: )

Ik trek de lakens af en steek die in de wasmachine zoals gevraagd wordt bij het uitchecken. Luc begint de kamers al na te kijken of we niks vergeten zijn. Plots komt hij bij mij, ik mag onze kamer niet meer in. Ook hier zat een kakkerlak!!! Dus snel het toiletgerief uit de badkamer genomen, deur toe en weg daar zeg! Vreselijk! We maken snel voort met de andere kamers en tegen 9u kunnen we vertrekken. Pas in de auto vertellen we de kinderen wat er gebeurd was. Ze zijn blij dat ze het niet eerder wisten. En dan nog te weten dat ik elke avond alles gestofzuigd heb, gans het aanrecht opgedroogd, alle eten in een zak in een berging gelegd heb, en gespoten met product. Wat kan je nu nog meer doen?

We rijden een uurtje en komen dan aan bij Spook Hill. We rijden met de auto tot aan een witte lijn, zetten de auto in neutraal en dan rijden we spontaan achteruit! Heel grappig! Hoe kan je zomaar bergop rijden? Wetenschappers in de familie: een uitleg?  Dan rijden we weer een uurtje verder naar Highlands Hammock State Park. Hier gaan we 3 trails doen in een tropisch klimaat. We stoppen bij de eerste trail als enige auto en we zien al snel waarom. Het zit hier echt vol muggen! Ze zwermen al rond de auto, niet te doen. Maar ja, we zijn hier nu hè. Luc en Charlotte wisselen van plaats in de auto, (en nee, dat is niet zo simpel), en Luc opent de groene valies waarvan ik weet dat onze jeansbroeken erin zitten.
We kleden ons allemaal om in de auto, doen nog een gilet aan ook en zweten ons weldra te pletter.

Maar het was nodig, want de muggen zwermen in troepen om ons heen, echt vreselijk. Waarschijnlijk is dit een heel mooi park, maar we moeten nu steeds maar bewegen en doorstappen om de muggen van ons af te schudden. De trail gaat over een boardwalk zodat we over het water kunnen kijken. Het water is pikzwart, met veel afgebroken takken in.

Plots voelen we druppels. Eerst denken we nog dat het van de takken boven ons is, maar nee, we zien de druppels in het water zo dichterbij komen. We rennen dus naar de auto en komen net op tijd toe. We blijven zitten terwijl de regen klettert tegen de ruiten.
Ondertussen vangen we zo'n 20 muggen :(

We rijden verder naar de volgende trail en die begint ook met een boardwalk. Hij is spectaculairder, want op een gegeven moment halveert het pad in de breedte, én is er maar langs één kant een reling. Die kan je niet vastnemen, want ze is veel te nat. De planken zijn erg glibberig, dus het is opletten geblazen, maar dat maakt het net zo spannend.  Het water is properder hier, maar zit vol insekten die we nog nooit gezien hebben. Gelukkig blijven ze op het wateroppervlak.

Als de boardwalk eindigt, moeten we verder door een soort oerwoud met een klein padje in. Af en toe is het niet te bewandelen vanwege de grote plassen en moeten we ons een omweg zoeken. Eigenlijk hadden ze dit moeten melden bij het begin van de trail, want het is niet zo eenvoudig.

We rijden verder naar de laatste trail, die ook via een boardwalk loopt. Hier zitten alligators zegt men. We zien er geen enkele, maar we horen ze wel brullen. Dat op zich is al erg eng, want het boardwalk is niet zo hoog boven het water. We stappen het helemaal af tot we niet meer kunnen vanwege de vele plassen van de regen.  Het is best cool hier, behalve de muggen natuurlijk :(

Dan is het tijd om naar Miami te rijden. We eten onderweg wat brood in de auto en rijden in één keer door. De Tom Tom duidt 4 uur aan, maar we halen anderhalf uur in. Dat is leuk! Er is dan ook niet veel verkeer op de weg.  Er is ook niet veel te zien. Victor leest zijn spannend boek uit, M-L speelt, hoe kan het ook anders, op haar ipad, en Charlotte slaapt (alweer).
Het regent bijna gans de tijd...

We komen om 16.15u al toe bij het hotel waar we ook de eerste 2 nachten verbleven.
Ze herkennen ons en vragen direct naar onze bagage. Dat is leuk!
Ze hebben voor ons zelfs een upgrade gereserveerd.  We hebben nu weer een kamer met een aparte slaapkamer. Die was niet meer te boeken, want we hadden er gisteren nog naar gekeken en dachten dus al van dat we geen upgrade zouden kunnen krijgen. Maar dus toch.

Terwijl ik met een lekkere tas koffie de blog typ en Luc al de foto's al draait, kijken de kinderen op tv naar Harry Potter en Indiana Jones tegelijk  :)
Niemand heeft zin om ver te rijden om te gaan eten, dus het wordt de Denny's waar we ook de eerste avond gegeten hebben en die hier tegenover ligt.
Het smaakt weer prima. We profiteren ervan om nog eens echt Amerikaans te eten, want morgen is onze laatste dag alweer.....
Daarna kijken we nog naar Touch en iedereen gaat na een goed gevulde dag slapen.