Dag 22: Charleston – Fort Clinch SP – Kingsley Plantation NHS - Jacksonville

Hotel: Holiday Inn Express Jacksonville East Aantal miles gereden: 276 miles Hoogste temperatuur: 92 °F

Vandaag geen donuts bij het ontbijt, helaas...het werd dus eens een wafel. De toast en bagels beginnen al de oren uit te komen... We waren snel ingepakt en konden eens vroeger dan gepland vertrekken. We stopten nog even bij de 'delhaize' tov het hotel voor vers gebakken appelflappen. Het was heel erg bewolkt en de wolken werden steeds dreigender. We kregen dan ook af en toe een bui over ons heen, maar die duurden nooit langer dan een minuut.

We staken de grens over en kwamen weer in Georgia terecht. Daar zagen we weer de reclame langs de weg van gekookte apenoten. Die zagen we eens staan in een tankstation. Hoe walgelijk is dat zeg!  Nog erger dan de oatmeal bij het  ontbijt! We zagen overal plakkaten van Denny's staan, we kregen er zowaar honger van. De benzine werd ook steeds duurder, dus we besloten om net over de grens in Florida te tanken.  Dat was geen goede zet, want het was er nog duurder! Hoe kan dat nu? 3 weken geleden was Florida zo duur toch niet?! Ook waren plots alle Denny's verdwenen...dus dan toch maar ons brood opgegeten in de auto en vanavond een Denny's zoeken bij het hotel. Volgens de wifi die we even gebruiken van bij Taco Bell zijn er enkele, dus hopelijk komt dat dan in orde. We zijn direct bij de ingang van het Fort Clinch State Park.

De eerste Overlook bekoort ons niet echt, het is wel mooi, maar niet wauw. In de verte zie je een fabriek staan, en dat verstoort toch wel erg het natuurzicht. Even verder is een poel waar je niet mag zwemmen, want er kunnen krokodillen zitten staat er. Daar moeten we dus even uitstappen natuurlijk. Maar nee hoor, niks te zien. Aan de overkant van de straat loopt de kreek verder en daar zien we iets heel gortigs. Honderden zwarte krabben (die eerder op kevers lijken), kruipen langs de oever op het strand. Bah, wat is dat vies! Victor merkt op dat we direct de reden gevonden hebben waarom er hier geen alligators zitten, het is gewoon te vuil! Plots ziet hij een kever op het padje kruipen, net tegen Charlotte haar voet. Ze is nog nooit zo snel aan de auto geweest! En maar krijsen! Kort daarna, als we net bij de trail aangekomen zijn die we wilden doen, begint het te gieten, niet te doen. We rijden dus maar verder naar het einde van het park. Daar zien we iedereen in zijn auto blijven zitten, wat wij ook maar doen. Florida sunshine state, ja amai! Na de regenbui wandelen we naar het strand.

We mogen maar op een smal weggetje stappen, want ernaast is het gebied beschermd voor broedende eenden. We zagen ze echter niet zitten. We liepen wat over het strand en hebben mooie schelpen gevonden. We zagen ook een fort met wat kanonnen op de rand, maar we vonden het vanbuiten uit niet de moeite om te bezoeken. We keerden terug naar de ingang van het park en onderweg zijn we gestopt bij de Willow Trail. Die ging door tropisch woud. Wat was het hier heet en vochtig! We kwamen ook poelen tegen waar allegators inzaten, maar we zagen ze niet. Misschien maar gelukkig, want als zo een uit het water kwam gekropen naast onze voeten...hmmmm... Het krioelde van de muggen, en ondanks dat ik me goed met de spuitbus bespoten had, kwamen ze toch steeds maar naar mij. Charlotte en Victor moesten ze nog van mij slaan. Echt irritante beesten zijn dat hier! We bleven dus maar voortdurend met de handen slaan en met de benen bewegen. Geen wonder dat ook hier weer geen mens te bespeuren viel.

Op onze weg naar het hotel kwamen we ook nog de Kingsley Plantation tegen. Deze is gratis te bezoeken en is nu een State Park geworden. het huis en de slavenvertrekken (wat er van overblijft) zijn niet het vernoemen waard eigenlijk. Het uitzicht daarentegen aan de achterkant is prachtig!

Daarna was het echt tijd om te tanken, dus, hoe duur ook hier (3,71$), toch maar gedaan.
We reden verder naar Jacksonville langs de kustweg. Het is een 2vaks rijbaan, maar echt heel mooi om te rijden. Alle huizen die langs de waterkant gebouwd  zijn, staan op hoge palen en hebben een eigen boardwalk naar het strand. Veel strand was blijkbaar privébezit, want we zagen nergens een parkeerplaats. Toen we het bijna opgegeven hadden, vonden we er toch een kleine, zodat ook wij via een publieke boardwalk naar het strand konden. De lucht werd steeds donkerder blauw van het onweer dat er zat aan te komen, maar daardoor leek het strand nog witter. Er lag hier niemand! Het strand was helemaal ongerept, echt knap! Florida moet het duidelijk hebben van zijn uitzichten.
We hebben ook hier wat staan genieten van de wind die wat afkoeling gaf en de zon die op ons scheen tussen 2 donkere hemels in. Wie hier woont, heeft echt een onbetaalbaar zicht in zijn achtertuin!

Nadien reden we door naar het hotel, en wat zagen we liggen bij de afslag? Een Denny's. Dat kwam goed uit dus. We zijn ingecheckt, en dan gaan eten. Wel, deze is geen aanrader! Eerst moesten we lang wachten op het eten, dan kregen we vuile bordjes voor het voorgerecht. Toen ik dat zei bracht ze nieuwe, die waren nog kletsnat. En onze barbecuesaus die erbij hoorde, heeft ze nooit gebracht. Maar het eten zelf was gelukkig wel erg lekker!
Op de kamer hebben we eerst de blog en foto's gedaan terwijl de kinderen ipadden en ipodden (of hoe zeg je dat?)
Morgen vertrekken we naar Orlando, naar ons eigen huisje voor een week! Het wordt vroeg opstaan, want ik wil er op tijd toekomen omdat we nog boodschappen moeten doen ook. Dan mag deze het ontbijt maken :(