Dag 16: Memphis – Nashville

Hotel: Homewood Suites by Hilton Nashville-Airport Aantal miles gereden: 252 miles Hoogste temperatuur: 93°F

Vandaag was een echt Marie-Laure dagje. Zij zou beter de blog typen, maar helaas, zo druk met facebooken hé ;)
We sloten af met het lekkerste ontbijt tot nu toe. Echt, met warme appelflappen zelfs vandaag. Die kregen we al niet meer op en hebben we mee genomen voor 's middags!
We reden 2 uur door het groene landschap.

De buitenwijken van Memphis zijn heel erg arm. Hoe sommigen moeten leven in krotten, het is echt erg.  De zwarten klagen hier trouwens nog altijd over het feit dat er nog steeds racisme bestaat. Als we zeggen dat we van Europa komen, willen zij daar altijd naartoe.  Ze hebben een heel ideaal beeld daarover.

Het is niet zo druk op de weg, die steeds hetzelfde uitzicht geeft. Naarmate we Nashville naderen, wordt het meer bebost. De lucht is heel de tijd dreigend donker, maar  het regent toch niet.
We stoppen even voor een plaspauze bij de McDo, wat goed dat je die toch overal gewoonweg tegenkomt!
We rijden van de weg af en nemen de afslag naar het Narrows of the Harpeth State Park. De ingang is moeilijk te vinden en we rijden er dan ook eerst voorbij.

Maar we komen op een doodlopend stuk uit, dus we moeten wel terugkeren en dan zien we onderweg een kleine pijl staan. We parkeren de auto en stappen langs een trap naar beneden naar de rand van de oever. Het is wel een mooi zicht, met enkele kajakkers op de rivier.
We maken een wandeling naar de andere kant van de opening in de rots. Dit is de grootste door de mens gemaakte opening in een rots in Amerika. Het pad gaat tussen de bomen via een smal weggetje naar beneden. het is weeral erg warm ondertussen.

Beneden aangekomen zien we inderdaad een groot gat waar een waterval uitkomt. het is waarschijnlijk gemaakt als een soort overloop, want langs deze kant staat er enkel vuil leegstaand water. Dat is wel een beetje jammer. Als Charlotte een slang voor haar voeten ziet wegkruipen, besluiten we maar dat het tijd is om terug naar de auto te keren. Onderweg ziet Luc ook nog een zwarte slang. Brrr!
We picknicken bij de auto, want er staan geen bankjes. De appelflappen smaken prima!

Daarna zetten we verder richting Nashville. Hoe meer we de stad naderen, hoe rijker en groter de huizen worden. Geen negers meer te bespeuren hier.
We rijden voorbij het huis van Al Gore. Uiteraard een megavilla van formaat, eigenlijk een klein beetje zoals het Witte Huis. Achteraan heeft hij zonnepanelen op zijn dak. Zo hoort het ook voor iemand die het klimaat zo aanvecht! Eigenlijk zie je voor de rest nergens zonnepanelen op de huizen hier in de States. Nochtans schijnt hier veel de zon?!

Dan begint de tour voor M-L. Eerst passeren we het huis van Taylor Swift. Dit is nog veel groter dan dat van Al Gore! We wandelen langs de rand, je kan het héél goed zien! Er staat zelfs een veiligheidsagent die ons goed begluurt. Maar we zijn gewoon brave toeristen die een dochter van 11 hebben die grote fan is en bij het hek op de foto wil.

We rijden verder richting centrum en passeren het Blue Bird Cafe waar ze ontdekt werd. Ook nu, om15.30 u, staan er al artiesten te wachten in de rij om vanavond een optreden te geven. Waarschijnlijk hopen zij ook zo bekend te worden.

Dan passeren we nog haar oude huis waar M-L een foto bij wil, en dan rijden we naar Centennial Park. Dit is een groot stadspark met gratis parking overal. In het midden van het park staat een copij van het Parthenon op ware grootte. Het geeft wel een goed beeld, alleen jammer dat het gemaakt is van kleine kiezelsteentjes ipv witte steen/marmer zoals het bij de Grieken was.
We lopen er volledig rond en rijden dan naar het hotel.

Daar hebben we weer een kamer met aparte slaapkamer, we worden het al gewoon zo :)
Vnadaag en ook de komende dagen is eten inbegrepen, dus tegen 17.30u gaan we naar beneden.
men serveert heerlijke sla met vanalles erbij en ook opgevulde pastaschelpen met boontjes.
Je kan vrij wijn, bier of frisdrank nemen en dat smaakt dan des te beter natuurlijk.

We babbelen ondertusen over vanalles en nog wat en het is al snel 19.30u als we weer naar boven gaan. Ik typ maar snel de blog, want ze willen graag naar nog een aflevering van V kijken.
Luc voelt zich echter niet goed enzoekt om 21u zijn bed op.
Morgen rijden we naar Atlanta, waar we 3 nachten blijven.