Dag 8: Clearwater - Clearwater Beach - Clearwater

Hotel: Homewood Suites by Hilton Clearwater Aantal miles gereden:  32 miles Hoogste temperatuur: 96 °F

Na een goede nacht voor iedereen met weer wat muggenbeten rijker (behalve Luc dan, dat heb je met speciaal bloed ;), maar hij had dan weer geen goede nacht) lopen we hoopvol naar een uitgebreid ontbijt. Dat is het ook, maar de warme dingen zijn zo speciaal dat wij ze niet binnen krijgen. We zien op het reuze flatscreenscherm dat ook hier weer hangt dat er gisteren in San Francisco een vliegtuig gecrasht is bij de landing. Hebben jullie dat gehoord? Er zijn gelukkig slechts 2 doden maar wel 182 mensen liggen in het ziekenhuis. Dat is nog wel wat erger dan je bagage verliezen ;). We kijken wat aangedaan ernaar, ze blijven er maar over doorgaan.
We beslissen nog even wat we gaan doen. Morgen staat er nog  een State Park op het programma op onze weg naar Tallahassee, maar dat blijkt niet open te zijn.  Dus kunnen we dan beter iets van de planning van vandaag doen en hebben we vandaag wat meer vrije tijd. We rijden naar Clearwater Beach en staan al snel in de file. Het is zondag, en blijkbaar gaan Amerikanen dan graag naar de zee.

We gaan vandaag dolfijnen kijken! Op het internet heb ik een kleine maatschappij gevonden die met een klein bootje gaat varen zodat je ze goed kan zien. Als je er geen ziet, mag je gratis op een andere vaart mee. We zijn net te laat voor de boot van 11u, maar op die van 13u is wel nog plaats. Bovendien mogen we voor 2$ parkeren, wat erg handig is gezien de grote drukte die er heerst. We wandelen naar het strand en zien daar echt zo van die Baywatch redderstoelen staan. De kinderen weten niet waar we het over hebben; we worden oud zeker?!

Het is erg leuk om te wandelen en de wind doet goed want het is erg heet ondertussen. Om tot op het einde van de pier te gaan moet je betalen! Dat is er toch wel over en we keren dus terug.
We eten bij de auto ons vers brood op en gaan op weg naar de boot. Onderweg vinden we nog een pet voor Victor. Er is veel plaats op de boot en de kapitein vertelt dat hij soms een beetje rock and roll gaat varen, dus ik neem alvast een Touristil. We varen de haven uit en hebben een prachtig zicht op de kust.

Je ziet privéstranden, sjieke huizen, de achterkant van hotelketens enz. Alles dus, behalve dolfijnen :( We beginnen al wat de moed te verliezen als de vrouw begint over hoe dolfijnen leven, dat ze ze meestal hier zien, maar niet 100% zeker is enz... Er is heel veel verkeer op het water en dat schrikt hen af. We varen dan gelukkig verder naar meer open zee en als we bijna alleen liggen, zien we ze verschijnen: eerst hun staarten boven water (een beetje zoals een haai), en dan zien we ze volledig. Sommigen springen even omhoog. Wat een leuke dieren zijn dat!

We liggen even stil en dan zet de boot er snelle vaart achter en de dolfijnen zwemmen mee in de golven van de boot. We hadden dit al gelezen en waren dan ook heel blij met onze strategisch gekozen plaats op de boot :) Ze springen echt soms hoog, je ziet ze draaien in het heldere water. Het is duidelijk dat zijzelf dit heel leuk vinden!
Dan komen er jetski's aan en verdwijnen ze prompt. Ze zijn daar blijkbaar bang van.  Als de jetski's weer uit de buurt zijn (en dat duurt best een tijdje) zet de boot nog een keer vaart en zwemmen ze met een ganse groep achter ons aan. We genieten met volle teugen! Zo dicht bij de boot, op soms slechts een meter afstand, tegen een blauwe hemel, een hevige zon: dit is zalig!

Charlotte slaagt er zelfs in om er een filmpje van te maken!
Helaas komt aan alle mooie liedjes ook een eind, maar met een tevreden gevoel stappen we van de boot. Voor M-L kopen we nog een sleutelhanger met een foto van ons bij de boot om aan haar verzameling toe te voegen.

Dan rijden we op weg naar de pier in St Petersburg. Vanop de talrijke steile bruggen heb je telkens een prachtig zicht.  Voor fietsers is het te erg blijkbaar, want we zien ze een voor een afstappen en te voet verder de brug op gaan.  Maar het is ondertussen zo warm en we passeren een Dairy Queen, dus die kunnen we niet links laten liggen.  We kiezen ons een lekker ijsje uit en gezien Victors dieet, deel ik met hem een Banana Split die prima smaakt!

We besluiten naar het hotel te rijden en dat blijkt een goede keuze want het begint plots te gieten.
In de kamer aangekomen blijkt deze nog niet gekuist. Bij de receptie geven ze ons wel nieuwe handdoeken en zeggen dat bijna gans het hotel uitcheckte vandaag en ze dus veel werk hadden. Hmm, 16u mochten ze toch al langs geweest zijn vind ik.
De kinderen gaan zwemmen en wij zitten er met een koffie bij terwijl ik de blog al typ.

Daarna iedereen in de douche en we eten gezellig donuts voor tv.
En dan.....gaat de telefoon! 'Mr Stans? This is Miami Airport. I found your luggage!'  Het zal toch niet waar zijn zeker?  De man spreekt niet echt goed Engels. Hij zal de valiezen versturen via FedEx. Dan komen ze morgen of overmorgen toe. We kiezen voor het zekerste en laten ze naar New Orleans versturen. Morgen zijn we maar één dag in Talahassee en we willen ze niet nog eens missen....
Het adres moet Luc wel 5 keer spellen aan de telefoon, dus ik hoop dat het goed komt en dat ze op ons staan te wachten overmorgen. Hij vroeg of we het hotel alvast wilden verwittigen. Zullen we morgenvroeg direct doen! Eén donut later belde hij terug met het tracknummer van FedEx. Inderdaad, als ik het ingeef staat het erbij. Er wordt verwacht dat ze 9 juli om 10.30u zullen geleverd worden in New Orleans. Alleen het leveringsadres kan ik niet opvragen. Wordt vervolgd.....