Dag 14: Memphis

Hotel: Homewood Suites by Hilton Memphis-Poplar Aantal miles gereden: 45 miles Hoogste temperatuur:  93 °F

Na een hete nacht met weinig slaap ondanks de ventilators, volgde deze ochtend een heerlijk en uitgebreid ontbijt!
We deden ons tegoed aan verse fruitsla, vers gebakken stukjes cake, cornflakes in alle soorten en met fruit, roerei enz.  En hier blijven we 3 nachten, joepie!
We vertrokken rond 9u naar Downtown Memphis. We vonden veel gratis parkeerplaats bij het Museum of Civil Rights en besloten om al de rest van daaruit te voet te bezoeken.

Het museum is werkelijk prachtig en ontzettend aangrijpend. Ze zijn bezig het te renoveren. Daardoor konden we de tentoonstelling over apartheid niet bezoeken, maar als tegemoetkoming mag men tijdelijk op het balkon wandelen waar Dr M.L.King vermoord werd. Dat vonden wij veel leuker!
Het museum bestaat uit 2 delen. Het ene deel is het motel waar King vermoord werd (enkel de buitenkant), en het andere deel bestaat uit het vroegere motel waar de moordenaar logeerde. We begonnen met naar een film van 10 minuten te kijken die goed de situatie op dat moment schetste. Heel verstaanbaar, ook voor de kinderen. Zo hoorden we bv ook een stukje van zijn beroemde toespraak 'I have a dream' en nu we ook al in Washington geweest zijn, konden we ons een goed beeld vormen van hoeveel volk er wel niet stond toen.

Dan begint de tentoonstelling op de 2de verdieping en ga je zo verder naar beneden. Op de 2de verdieping was nl de kamer van James Earl Ray, de moordenaar. Die kamer is volledig intact gebleven zoals ze hem vonden na de moord. Echt knap gedaan! Van daaruit kom je in de gang van het vroegere motel en zo in de badkamer van waaruit hij het schot loste. Ook de gore badkamer is volledig intact gebleven. Waaw, echt pakkend. Je ziet zelfs waar het hout een beetje uitgesleten is van zijn geweer tegen te houden. Iedereen is er erg stil. 

Er zijn vooral zwarte bezoekers hier, dat valt echt op. De ruimte daarna is een ganse etalage vol met het echte bewijsmateriaal van tijdens het proces. Zo cool! Soms zit het echt in potjes van de FBI, zoals bv de kogel die ze uit het lichaam van Dr King gehaald hebben. We kwamen ook te weten dat Interpol Ray opgepakt heeft toen hij in Londen het vliegtuig wou nemen naar België. Algemene commentaar hier: ja, als hij daar geraakt was, hadden ze hem nooit meer kunnen pakken...wat zijn we toch chauvinistisch :)

Uiteindelijk komen we aan bij het balkon, waar we op mogen. Het doet een beetje raar op de plaats te staan waar hij vermoord werd. Van daaruit kunnen we achter het glas kijken in de kamer die ze achter gelaten hebben zoals ten tijde van de moord. Het heeft op iedereen een grote impact. We kopen elk een vredesarmbandje, dat is hier wel passend.  We hebben hier uiteindelijk 2,5uur rond gelopen!

We stappen via verlaten wegen in de hitte verder naar de Gibson Factory. Langs de zijkant kan je via grote ramen in de fabriek kijken. We kijken ook nog in de winkel rond, waar we gitaren zien van BB King. Die zijn niet geprijsd, de duurste die we zien is 4000$.

We wandelen verder langs Beale Street, de bekendste straat hier, waar vooral eetgelegenheden zijn. Er is ook een café van BB King waar ze tot buiten staan aan te schuiven.
We wandelen verder langs het Flying Fish Restaurant. Daar hangen allemaal vissen aan de muur die kunnen zingen als je op een knopje duwt. Als je zo'n vis cadeau doet, krijg je gratis eten. Onze bedoeling was om hier te eten, maar helaas staan er enkel visburgers op het menu, en dat lusten we niet zo. We stappen verder naar het Peabody Hotel, en daar tegenover ligt een Denny's. We hebben samen eerst nachos gegeten die superheerlijk waren. Dan hadden we allemaal iets anders, maar het smaakte verrukkelijk. Iedereen zat propvol.

We wandelden het grote Peabody hotel in en zagen de eenden zwemmen in de fontein. Er stond een echte guard bij, helemaal in typische kledij. De eenden leven boven op het dak in hun grote kooi, en komen dagelijks met de lift om 11u naar beneden en gaan weer om 17u naar boven.  We hebben ook de lift genomen naar het dak, maar het uitzicht was mooier dan de eendenkooi! Memphis blijkt eigenlijk maar een kleine stad te zijn.

We wandelen heel de weg terug naar de auto, en inderdaad, vandaag was nog niks gebeurd...tot nu. De ster in het voorraam is open gelopen tot een lange barst. Ik zit niet meer op mijn gemak. We rijden nog naar de Sun studio's, waar vele grote namen een LP opnamen. Het is heel druk om een tour te volgen. Van diegene waarvoor wij komen, U2, is er op de tour niks te zien. Alles hangt gewoon in de inkomhal/winkel/cafe. Meer moet dat niet zijn. Er hangen foto's op, maar het leukste is het ouderwetse mengpaneel waarmee ze de LP Rattle and Hum opnamen. 

Luc heel blij natuurlijk! Hij koopt er nog een plectrum als souvenir en dan vertrekken we naar Memphis Airport om naar de auto te laten kijken.  We moeten wat zoeken, de Tom Tom lijdt ons naar aan oude vestiging van National. Daar kan een vrouw ons wel de juiste weg zeggen. Uiteindelijk doen ze helemaal niet moeilijk en we mogen gewoon een andere minivan kiezen. Er zijn er 2: weer een Dodge of een Chrysler. De laatste is veel luxueuzer, met leren zetels, satellietradio, achteruitrijcamera, lampjes bij de kinderen, meer plaats voor bekers enz. Iedereen wil die natuurlijk! Bovendien heeft hij een volle tank en wij brengen de onze met een bijna lege terug. Allemaal geen probleem.

We rijden naar de uitgang en dan ziet Luc een melding 'oil change due'. Die verdwijnt wel snel eens we rijden. Toch maar even gemeld aan de balie. Die vrouw moet eerst wat telefoons doen en ze zegt dat we moeten omwisselen naar die andere van. Oh nee, daar hebben we nu geen zin in, weer alles verhuizen....Ze belt nog een keer en het is goed als we de olie zelf laten verversen, dan betalen ze ons dat terug. En als we niks gezegd hadden, dan wisten ze het toch ook niet?  De kinderen willen nu persé dat we dat toch maar laten doen. Luc vindt het niet nodig, want er zit nog ruim voldoende olie in. Maar ja, ze zeggen er gebeurt hier nu elke dag wel iets, als je dat niet laat doen, gegarandeerd staan we dan langs de kant met panne...Pfff...
Als we toekomen in het hotel is het ook nog even spannend, want we kunnen met de kaart niet meer onze kamer in. Maar bij de receptie is alles ok, de airco is gemaakt en we moeten niet van kamer verhuizen!
We gaan allemaal eerst nog wat verfrissen in het zwembad dat we helemaal voor onszelf hebben en de kinderen kijken wat tv terwijl wij de blog doen.  Na een tijdje voelt het weer warm aan in de kamer en wat blijkt... de airco werkt weer niet meer.  Dan maar terug naar de receptie en die sturen weer iemand.  Gelukkig kan hij het nog vrij snel maken.  Er zat allemaal vuil water in de airco en dat had de compressor verstopt.  Na het uitkuisen van de waterleidingen werkt hij weer.  Als hij het nu nog 2 nachten uithoudt is het goed.
Morgen staat Graceland op het programma.