Dag 11: New Orleans

Hotel: Hampton Inn & Suites New Orleans-Convention Center Aantal miles gereden: 22 miles Hoogste temperatuur: 92 °F

Na een goede nacht waren we alweer voor de wekker wakker. Goed op tijd gingen we ontbijten. Het ontbijt was erg uitgebreid, deze keer waren er weer gebakken aardappeltjes met hamburgers. Maar er was ook heel veel keuze in cornflakes, wafels enz.

Er was zelfs een  bediende die uit Nederland komt en zondag op reis vertrekt naar daar. Heel grappig dat je eens je eigen taal kan spreken.

Om 8u ging Luc geld steken in de parkeermeter op straat waar onze auto stond. Na 5 minuten was hij terug: de creditcard was vast blijven zitten in de machine! Ik snel naar de kamer om een pincet te halen. Dat hielp echter niks, we kregen ze er niet meer uit! Terwijl ik erbij bleef ging Luc aan de receptie bellen naar het nummer dat op de paal stond. Die zouden iemand sturen binnen de 30 minuten. Charlotte, Luc en ik bleven afwisselend wachten bij de paal. Na een uur hadden we nog altijd niemand gezien....dus nog eens gaan bellen, en toen kwam de technieker net aangereden. Bleek dat iemand anders zijn kaart er ook nog in zat! Daardoor kwam die van Luc er niet meer uit.  In 't vervolg dus maar met klein geld betalen....  Ondertussen hadden we boven de rugzakken al klaar gemaakt, dus met een kwartiertje vertraging konden we toch nog vertrekken.

We bezochten eerst het French Quarter. Het is er echt leuk om te wandelen met al die typische huizen met balkonnetjes in ijzerwerk. Velen daarvan zijn versierd met kralen, lintjes en poppen. We passeren oa het huis van Brad Pitt dat overigens niets bijzonders is. Verder kwamen we ook nog voorbij het oudste café van Amerika, vroeger een Black Smith. Hier schuilden de piraten vroeger. Dat kan je je zo inbeelden, maar de kinderen wordt vriendelijk verzocht buiten te wachten omdat ze nog geen 21 zijn. Overal verkopen ze hier ook voodoo stuff en maskers voor carnaval.

We wandelen voorbij het State Museum. Hier staat buiten een boot die vele levens redde bij de orkaan Katrina. Binnen zien we de piano van Fats Domino staan die ook verwoest was.

We zetten onze wandeling verder tot aan de Mississippi rivier waar we net een stoomboot zien vertrekken.

We krijgen honger en besluiten beignets te gaan eten bij Café du Monde. Ze zijn superheerlijk! Het is trouwens het enige gerecht dat op de kaart staat :)  Ondertussen genieten we ook van de jazz muziek die de straatmuzikanten overal spelen.

We wandelen verder naar de auto door de French Market.

Allerlei souvenirkraampjes volgen elkaar op. Er zijn er die hier wel wat tijd kunnen spenderen ;)  We vinden een magneet, een sleutelhanger, nog een pet en 2 zonnebrillen. Als we bij de auto toekomen, willen we van de parking en moeten plots 10$ betalen ipv 6. De vrouw snapt er niks van, maar vraagt het dan aan de vrouw die haar komt afwisselen. Die zegt als we tot 14u blijven we slechts 6$ moeten betalen?! Gekke Amerikanen! We eten in de auto dan nog een koek op van bij het ontbijt en ik typ alvast de blog op de iPad in. Ondertussen krijgen we een fikse regenbui over ons heen.
Om 14u rijden we van de parking, krijgen de korting (echt crazy stuff!)en beginnen aan de Post Katrina tour. Die kan je volgen met een busje, maar Luc heeft hem thuis zelf uitgestippeld, dus we rijden hem gezellig zelf.

We beginnen met de Treme Wijk. Deze wijk was erg getroffen door de orkaan. We zien heel armtierige huizen, niet te geloven dat ganse families met oma's en opa's hier samenwonen. Op sommige huizen staan nog de kruisen met de datum erop wanneer ze gecheckt zijn en of er elektriciteit of gas aanwezig was (nooit dus). Na 8 jaar staan die kruisen er nog steeds op vele huizen en zijn er veel nog steeds niet bewoonbaar. Heel veel deuren en ramen zijn dicht getimmerd, daken zijn ingestort...het moet hier echt erg geweest zijn.

We rijden verder door naar Upper Ninth Ward. Deze wijk was nog meer getroffen en dat zie je ook. De zwarten die hier wonen, leven voornamelijk buiten op straat. Soms zie je echte bendes lopen die ons erg boos aankijken. Hier zouden we niet graag platte band krijgen! De auto's waar ze mee rijden hebben ook allemaal hun beste tijd gehad.

Uiteindelijk rijden we over de brug naar de Lower Ninth Ward. Deze wijk was volledig weg na de orkaan! Bratt Pitt heeft hiervoor een project opgestart en bouwt via liefdadigheidsgeld nieuwe woningen voor deze mensen. Het zijn moderne huizen, allemaal op palen. Volgens ons leven ze hier nu mooier dan voordien! Maar ze zijn bijlange nog niet klaar, er is nog veel braakliggende grond. Daar kan je zelfs niet rijden want er zijn nog altijd geen nieuwe straten aangelegd. Zelfs de tourbusjes mogen hier niet komen.

Het is allemaal erg aangrijpend, zeker als we de dijk zien die het toen begaf. Je ziet zo voor je hoe al het water de helling moet zijn afgelopen, recht de wijk in!
We passeren ook nog het huis van Fats Domino dat in deze wijk ligt. Om zo'n beroemdheid te zijn leeft hij erg bescheiden.

Daarna zijn we nog voorbij de steamboat houses gereden (je ziet op de foto wel hoe ze aan hun naam gekomen zijn)

en daarna reden we naar het Garden District. Dit is net het tegenovergestelde: je ziet plots geen negers meer lopen, het is er eerder verlaten. De allerrijksten wonen hier. We zien de woning van Sandra Bullock en die van Nicolas Cage. We rijden ook nog voorbij het beroemde La Fayette kerkhof dat gesloten is. Als laatste zien we het huis van president Jefferson Davis, waar hij ook gestorven is.

We rijden terug naar het hotel en krijgen allemaal al wat honger. Na wat navragen blijkt er echter niks in de buurt om te eten, of we moeten weer op stap gaan. Omdat het regent hebben we daar geen zin in. We lopen nog snel naar het Convention Center tov ons hotel om te zien of daar soms een foodcourt open is; helaas niet.
Het wordt dus maar een zelfgemaakte Po Boy met chipjes en lekkere kersen.

Ondertussen kijken we verder naar V.  Daarna douchen en tijd om de valiezen eindelijk te sorteren: kleren kunnen nu per persoon bij elkaar gestoken worden. Het is een heel werk. Maar nu wordt het hopelijk volgende dagen makkelijker om dingen te zoeken/weg te steken.
Morgen verlaten we New Orleans en gaan de plantagetour op...we zijn benieuwd!