Dag 7: Bonita Springs – Koreshan SHS – Myakka River SP – Clearwater

Hotel: Homewood Suites by Hilton Clearwater Aantal miles gereden: 179 miles Hoogste temperatuur: 95 °F

Bedankt allemaal voor de vele reacties en 'succes' wensen voor Victor. Het heeft geholpen, want hij heeft niet meer overgegeven! De medicatie helpt goed. Hij houdt zich dan ook strikt aan het dieet. En wie hem kent, kan zich daar wel wat bij voorstellen :) BRAT staat trouwens voor Bananas, Rice, Applesauce, Toast.
Na een voor ons lekker, voor Victor droge-toast-ontbijt-met-water, vertrokken we naar het Koreshan State Historic Site.

Hier woonde vroeger een sekte, de Koreshan. Zij geloofden dat de Aarde hol was en wij aan de binnenkant ervan leven ipv aan de buitenkant. Bijgevolg zit volgens hen het universum in de bol. Heel raar idee eigenlijk. We zagen nog veel woningen. Je kon je goed voorstellen hoe ze hier leefden en helemaal zelfbedruipend waren. De secteleider, Dr Teed, was natuurlijk oppermachtig en had 7 vrouwen. Die woonden samen in één huis met elk hun eigen slaapkamer en ze hadden elk het zeggenschap over een deel van de huishouding. Kinderen en volwassenen moesten elke dag opleiding volgen. Er werd samen gegeten in een centraal gebouw. Als de klok luidde wist men dat het eten klaar was. Men deed alles collectief, niks per gezin.

Het was er heel rustig (ook nu, wij waren enige toeristen!) en ze hadden zich daar wel een goede plek uitgekozen om als een sekte te leven. Ik las onlangs een boek over een gezin in Amerika die ontsnapt waren uit een sekte, en ik zag veel herkenbare dingen.
Daarna reden we verder over grote wegen naar het Myakka River State Park. De wegen zijn hier altijd omgeven door groene bomen, struiken of palmbomen. De banen zijn echt verhoogd zodat ze niet onder komen te staan nu, want vanaf de rand staat er water of zie je poelen.

In het State Park zegt de aardige mevrouw dat het park overstroomd is! Dat gebeurt zelden, maar dit jaar heeft het al zoveel geregend dat het dus wel gebeurd is. We mogen er inrijden tot waar we  kunnen, maar alle wandelingen zijn afgesloten en mogen we niet doen.

We zien ondertussen dat we een gemiste oproep hebben van Miami Airport (het zal toch niet waar zijn dat ze de valiezen hebben gevonden zeker?). Maar in het park hebben we geen bereik...We rijden het park in en zien echt fenomenale zichten. Hele bossen staan onder water, tot wel een meter hoog staat het soms! De toegang tot de wandeling die we wilden maken (boven de bomen) was zelfs niet meer zichtbaar! We keken onze ogen uit, dit was niet te geloven. Soms stond er een hek dat je niet door mocht. Op een andere plaats zagen we een picknicktafel net nog boven het water uitsteken.

En toen plots had Marie-Laure het gezien: een alligator! Oh jee, ze zwommen hier gewoon in het rond! We zagen net mensen in teenslippers door het water waden om toch die wandeling te gaan doen: ik hoop dat ze geen alligator tegen kwamen. Het was echt gevaarlijk daar.

We reden een beetje aangedaan weer het park uit en probeerden het telefoonnummer nog eens te bellen. Het gaf echter steeds bezettoon.  Dan toch maar weer het algemeen nummer gebeld, die verbonden ons weer door, uiteindelijk zouden ze ons terugbellen maar dat hebben ze nog niet  gedaan...

Op weg naar ons volgende hotel reden we doorheen Charlotte county, met de Charlotte haven.  Grappig!  We zijn ook nog eens gestopt voor het uitzicht op de Sunshine Skyway Bridge, een hele mooi grote brug die St Petersburg verbindt met het vasteland.

Kort over de brug kwamen we een Walmart tegen waar we zoals gewoonlijk brood kochten voor morgen, een nieuwe lading Powerade en nog wat topjes en ondergoed voor iedereen.
Rond 18.15u kwamen we toe in ons hotel. Het is een hele mooie kamer met aparte slaapkamer. Zonder te vragen kregen we een upgrade naar 2 bedden ipv 1 king bed: lekker meegenomen!
Terwijl Luc en de kinderen alles uitlaadden, heb ik eten gemaakt (lees in microgolf gezet). Zoals ik al zei volgt Victor strikt het dieet op, dus hij wilde niet gaan eten, maar wilde persé rijst hebben. Voor iedereen hebben we een eenpansmaaltijd gekocht: lekker én onbegrijpelijk goedkoop!
Daarna heb ik de blog getypt, hebben de kinderen de kleren wat op orde gelegd en hebben we nog naar een aflevering van V gekeken. Daarna was Victor doodop en zijn ze gaan slapen.