Dag 12: New Orleans – St Francisville – Natchez

Hotel: Best Western River Inn Aantal miles gereden:  207 miles Hoogste temperatuur: 92 °F

Om 7u is iedereen opgestaan. De valiezen hadden we gisterenavond nog allemaal geordend, dus deze morgen hebben we niet veel werk meer.

Het ontbijt is erg druk met een bus vol negers die perse allemaal een wafel willen en daardoor het buffet voor de andere mensen verstoren met een lange wachtrij. Het is wel heel lekker vandaag: taartjes met roerei en spekjes op, worstjes en dichtgeplooid ei met kaas ertussen.

Er zijn ook weer lekkere boterkoekjes met kersen op. We nemen er alvast enkele mee voor deze middag. Het is ondertussen 8.10u dus we moeten naar de auto om geld in de parkeermeter te steken. Net als we buiten komen, loopt er toch wel al iemand te controleren zeker! Bijna iedereen heeft dan ook een boete aan zijn been. Ze laat ons doen en loopt verder als ze Luc geld zie insteken. Dan iedereen naar de kamer om de laatste zaken te helpen dragen: een mens krijgt toch veel bij elkaar, en nu we onze bagage terug hebben, past ze maar net meer in de auto. Maar niet getreurd, iedereen is blij zijn eigen kledij weer aan te kunnen doen : )

We nemen voor in de auto nog wat bekers mee met ijskoud water met verse citroen in: heerlijk!

We passeren eerst nog de Walmart waar we brood meenemen voor deze middag dat net uit de oven komt.

De rit naar onze eerst stop vandaag duurt 2 uur. Op de autostrade is het erg druk en iedereen rijdt maar weer volgens zijn eigen gedacht. Van zodra we de US Highway 61 oprijden is de drukte voorbij. Dit rijdt veel aangenamer en ik typ al wat van de blog in.

We volgen de afslag voor de Greenwood Plantage en komen direct op een hele mooie weg met overhangende bomen.

We rijden bijna heel de tijd in de schaduw hierdoor. Bij de plantage is het echt een beetje raar want de parking is helemaal leeg. We zijn dan ook de enige bezoekers van dit prachtige huis en moeten zelfs niet betalen. De vrouw vraagt vanwaar we zijn en  als ze België hoort biedt ze een blad met uitleg in de het Frans aan. Neeeeeeeee, wij willen geen Frans, wij willen Engels! Waarom denken ze hier nu altijd dat wij Frans spreken? En dan nog op de Vlaamse feestdag (lol)

We komen in de reusachtige hal terecht die we onmiddellijk herkennen van in de serie North and South die we dit jaar nog eens bekeken hebben met het oog op deze vakantie. Zo leuk is dit!

Voor andere fans: dit was het huis van Justin Lamotte, de man van Madeline (waar Madeline oa van de trap viel). We mogen overal vrij rondlopen en alles aanraken, dat is maar een woord natuurlijk:)  We bekijken alles goed en herkennen echt veel. We mogen ook boven in alle slaapkamers gaan. Het huis veranderde door de jaren heen enkele keren van eigenaar, maar de eerste eigenaar, mr Barrow, was multimiljonair. Hij leefde hier met 750 slaven (!!) en werd rijk door zijn suikerrietplantage. Hij had ook nog een katoenplantage, maar zo waren er meerdere en dat bracht hem wel veel welvaart, maar niet de rijkdom die hij uiteindelijk bereikte. Tijdens de N&Z oorlog was hij een belangrijke politieker, maar na de oorlog moest hij zijn huis verkopen omdat het Zuiden de oorlog verloren had. 

Hij en zijn vrouw liggen begraven in de tuin dichtbij het huis.

De tuin bestaat uit een meer en prachtige bomen errond. Het is heel warm, maar de bomen geven echt goed afkoeling in de schaduw.

Een keuken was er niet in het huis o.w.v. brandgevaar. Tov de achterkant van het huis is de keuken nog te zien. Daar bereidden de slaven het eten en brachten het dan warm naar binnen naar de eetkamer. Die blanken hadden hier wel een luxe leventje hoor.

We eten ons broodje op in de schaduw en zetten daarna onze tocht van vandaag verder. Het is heel rustig op de weg, heerlijk. Ook hier niks dan groen te zien! Helemaal anders dan the Mid West met zijn rode rotsen.

We zijn wat vooruit op onze planning en besluiten om de Jefferson Military Academy, die we normaal morgen pas gingen doen, nu al te bezoeken. Ook hier zijn we de enige bezoekers. De vrouwelijke ranger begint ons dan ook een ganse geschiedkundige uitleg te geven :( We lopen naar de gebouwen en herkennen ze ook direct als West Point uit de serie N&S. Heel leuk, je kan je zo inbeelden dat dit een militaire school was.

Jammer genoeg is binnenin alles leeggeroofd en kan je enkel nog de mess zien waar de soldaten aten. De andere kamers zijn leeg en staan eigenlijk te verkommeren, wat best zielig is. Pres. Jefferson is hier ook naar school geweest, vandaar de naam.

We rijden naar het hotel want we zien donkere wolken afkomen en weten ondertussen al wat dat betekent. Maar goed ook dat we binnen zitten, want het begint te onweren en te bliksemen, echt heel erg. Je kan gewoon niet buitenkomen want er staat ook veel wind. We zien vanuit onze kamer dat de auto's op de brug vlakbij slechts stapvoets vooruit komen.

We besluiten nog eens naar de eerste aflevering van N&S te kijken op tv. Wat een nostalgie nu we al die gebouwen die we vandaag zagen herkennen!

Tegen 19ugaan we eten bij de Chinees. Die hadden we al gezien op weg naar het hotel en ligt vlakbij. Ze hebben enkel buffet en je kan dus kiezen wat je wil. Er is heel veel keuze uit sushi, voorgerechten, visgerechten, vleesgerechten en fruit en ijs als dessert. Iedereen zit propvol als we buitenkomen.

Dan typ ik de blog verder af terwijl de kinderen zich klaarmaken om te gaan slapen.
Samen kijken we nog naar V, en dan komt een einde aan een leuke dag.