vrijdag 12 juli 2013

Dag 13: Natchez – Memphis

Klik hier voor meer foto's van deze dag
Hotel: Homewood Suites by Hilton Memphis-Poplar
Aantal miles gereden: 343 miles
Hoogste temperatuur: 93°F

Het ontbijt deze morgen was maar povertjes, enkel hamburgers en kaas met ei. Ik weet het, we worden verwend :) We kiezen allemaal voor cornflakes of toast, vullen weer bekers voor in de  auto en vertrekken naar het visitorcenter om tickets te kopen voor Stanton Hall. Op hun website stond dat je met een ticket 3 huizen kon bezoeken, maar dan moet je wel ook het dubbele betalen. Waren ze er wel vergeten bijzetten....dan bezoeken we enkel Stanton Hall, zoals gepland.


Er is overal gratis parkeerplaats langs de weg, gemakkelijk.  Ook hier zijn er bijna geen bezoekers. We mogen mee met de gids van 9.30u die vrij direct start. We blijken de enigen te zijn op deze tour. Na 5min komen er nog 2 Ieren bij. Wel jammer dat we niet vrij mogen rondlopen en gedwongen moeten luisteren naar de historie van de familie Stanton. Het interesseert ons meer waar de scènes van N en Z opgenomen zijn! Hier is nl de binnenkant van Mont Royal opgenomen. Omdat we gisteren nog naar een aflevering gekeken hebben, herkennen we zelf heel wat, wat weer erg leuk is!





Ze toont ons ook waar de belletjes hingen om te slaven te bellen en nu weten wij welke stoelen er voor mannen en welke voor vrouwen gebruikt werden:) Pientere Victor merkt boven in een vrouwenkamer op dat er enkel herenstoelen staan!? Haha! Maar blijkt dat ze boven hun hoepels uitdeden en dus ook op een herenstoel konden zitten. Ok, toch goed opgemerkt, niet? We trekken nog wat foto's en rijden voorbij wat mooie huizen die we vanbuiten even bekijken. We stoppen langs de oever van de Mississippi waar we de knappe brug van naast ons hotel zien. Heel gek, de staatsgrens ligt net in het midden van de rivier, aan de overkant zien we Louisiana liggen, waar we deze reis ook al geweest zijn.




Luc bedenkt zich dat hij gisteren een foto vergeten nemen is van een kamer binnen in 'West Point' (hoe is dat nu mogelijk?) dus we stoppen daar ook nog even. Dan begint de lange rit van 5u om in Memphis te geraken vandaag. De weg is redelijk saai en de eerste 100 mijl komen we helemaal niks tegen, niks om te eten, geen tankstation, niks! Tegen 13u naderen we de meer bewoonde wereld en we nemen een afrit waar we iets kunnen eten. We eten elk een lekker broodje in de Subway en merken dat het hier voor hetzelfde broodje duurder is dan eerder deze reis. Nochtans ziet het er maar armtierig uit in de omgeving. Voor de niet Subway kenners onder jullie (en de rest maak ik gewoon lekker jaloers), een broodje ziet er zo uit.




Charlotte en ik deelden een footlong (12 inch) broodje met Italian herbs en Cheese op. Als beleg hadden we tonijn, daarop Zwitserse kaas en dat werd dan eerst gegrild. Daarna kozen we als groenten sla, tomaat, komkommer, gele, rode, groene paprika's, augurken, zwarte en groene olijven, ajuin en als dressing honing-mosterd...heerlijk toch? We rijden verder naar Memphis. Charlotte slaapt in de auto, de andere 2 spelen op de Nintendo en de iPad. Wat een goede uitvindingen zijn dat toch! Plots horen we een luide knal net voor me: een steen heeft een grote ster gemaakt in de voorruit, aan mijn kant. Hopelijk loopt ze niet verder? Ev in Memphis eens laten zien als we een National vinden. Het is ondertussen ook weer erg warm, zodat we dikwijls het wegdek niet zien in de verte, maar wel een oase: ) Je ziet hier trouwens geen RV 's rijden, ook heel raar voor ons. Na 150 mijl stoppen we bij een tankstation, want iedereen moet dringend naar toilet. Daarna zetten we iPod aan en met luide muziek beginnen we aan het laatste stuk. We horen net 'we are all living in America, America ist wunderbar'. Iedereen zingt mee, wie zijn wij om dat tegen te spreken?



We rijden Memphis binnen, zijn snel aan het hotel en hebben weer een mooie kamer! We hebben een aparte slaapkamer met 2 dubbele bedden en dan weer een aparte keuken en badkamer. Er is zelfs een mooie open haard, maar die zullen we niet nodig hebben!
We laden alles uit en rijden dan naar de Walmart om weer een voorraadje eten in te slaan.
Het eerste dat ons opvalt: hij heeft geen kledij (haha, het zit nog zo in ons hoofd).
We kopen voor elk weer een menuutje en kunnen er weer tegen. We kijken naar de finale-aflevering van V terwijl we eten. Het is zo spannend! We hebben allemaal erg warm, en ik merk dan ook dat het nog altijd 80°F is (26,6°C). Als we naar de receptie gaan om dat te melden, sturen ze direct iemand. Die reset de airco, maar kan ze helaas niet maken. De receptie belt ons op en zegt dat we vanavond in 2 aparte kamers kunnen overnachten. Die liggen helaas ver uit elkaar, dus dat doen we maar niet. Bovendien moeten we dan alles ook nog verhuizen en dat ziet niemand zitten. We stappen dan terug naar de receptie en uiteindelijk krijg ik geregeld dat we vannacht gratis in de deze kamer blijven slapen en we morgen alles hier kunnen laten. Ze zullen alvast nog een ventilator brengen.  Ofwel is de airco gemaakt, en blijven we hier, ofwel verhuizen we bij onze terugkomst naar een andere kamer van hetzelfde type. Prima service voor ons, al hopen we natuurlijk dat we niet moeten verhuizen met alles.  Ondertussen komt de technieker aan de recptie zeggen dat hij geen fans meer heeft :(
Het is dan al laat, de kinderen gaan slapen en ik typ het extra stukje blog er nog bij.
Morgen gaan we Memphis stad bezoeken. En dan gaat  om 22:45u de telefoon: ze zijn een nieuwe ventilator gaan kopen voor ons! Hij zit inderdaad nog in de doos, helemaal nieuw. Het ding geeft goed!  Waaw, wat een service is dat zeg!


4 opmerkingen:

  1. Katrien: Leuk om elke morgen meteen eens stukje te kunnen lezen van jullie avonturen in de USA..en dan denk ik, die zijn nu net gaan slapen :) gr. Annet

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Elke dag gebeurt er wel iets; maar zolang als het steeds in orde komt geeft dat geen problemen!
    Doe in Memphis de groeten aan Elvis.
    Maar vooral toch veel groetjes aan jullie alle vijf!
    Dikke Kus xxxxx

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hallo Katrien en familie! Het heeft even geduurd, maar ik ben ook helemaal bijgelezen nu. Jemig zeg, wat hebben jullie veel meegemaakt op deze reis, echt een reis met hindernissen maken jullie. En ik bewonder jullie flexibiliteit met die verdwenen bagage, ik zou geloof ik in staat zijn om weer naar huis te gaan ;-)) Fijn dat jullie ze nu eindelijk weer terug hebben. En wat fijn ook dat Victor weer opgeknapt is. En dan weer die autoruit, en een defecte airco. Nou, jullie hebben nu wel genoeg narigheid beleefd vind ik. Ik wens jullie nog prachtige dagen, en natuurlijk blijf ik meelezen hier. De foto's zijn in elk geval al prachtig, en de trip ook. Ik doe nieuwe inspiratie op! Blijf genieten!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Service staat hoog in het vaandel in de USA, dat blijkt wel weer. Toch nog een beetje frisse lucht :)
    Ben nu aan het zoeken of wij stanton hall bezocht hebben in 2011, het komt me zo bekend voor.

    BeantwoordenVerwijderen